Technologia

Koniec ery krzemu: Chiny ujawniają „LightGen” – procesor świetlny, który rzuca wyzwanie Nvidii i łamie barierę ciepła

Podczas gdy globalna infrastruktura sztucznej inteligencji zderza się z fizycznymi granicami elektryczności, nowa architektura optyczna obiecuje rozwiązać kryzys energetyczny z wydajnością stokrotnie wyższą niż tradycyjne układy.
Susan Hill

Globalny ekosystem technologiczny stoi w obliczu cichego, lecz nieuchronnego kryzysu infrastrukturalnego, napędzanego nienasyconym apetytem generatywnej sztucznej inteligencji na moc obliczeniową. W miarę jak modele językowe rozrastają się do bilionów parametrów, historyczne uzależnienie od krzemu doprowadza fizykę materiałową do ostatecznych granic. Problemem nie jest już tylko surowa moc potrzebna do trenowania tych modeli, ale krytyczne wąskie gardło w fazie inferencji: codzienne, masowe wykorzystanie narzędzi do generowania tekstu, dźwięku i wideo, które pochłania astronomiczne ilości energii. Dziś wygenerowanie zaledwie tysiąca obrazów przez AI pozostawia ślad węglowy porównywalny z przejechaniem ponad sześciu kilometrów samochodem spalinowym – to rzeczywistość, która grozi zniweczeniem postępów w dziedzinie energii odnawialnej.

Przemysł półprzewodnikowy zderza się z murem nie do przebycia: ciepłem. Przez dekady Prawo Moore’a pozwalało na podwajanie mocy poprzez zmniejszanie tranzystorów, ale na poziomie nanometrów tradycyjna architektura elektroniczna generuje opór termiczny nie do opanowania. Ruch elektronów przez miedź i krzem wytwarza ciepło, które degraduje sprzęt i wymaga kolosalnych systemów chłodzenia cieczą. Co więcej, klasyczna architektura von Neumanna tworzy problem opóźnień znany jako „ściana pamięci” (memory wall), gdzie dane tracą więcej czasu i energii na podróż między procesorem a pamięcią niż na same obliczenia. Aby utrzymać postęp w kierunku Ogólnej Sztucznej Inteligencji (AGI), branża potrzebuje radykalnej zmiany paradygmatu: porzucenia elektronu na rzecz fotonu.

Obliczenia fotoniczne wyłaniają się jako konieczna alternatywa, zmieniając samo fizyczne medium przetwarzania informacji. W przeciwieństwie do chipów elektronicznych, zależnych od tranzystorów, które włączają się i wyłączają generując ciepło, układy optyczne wykorzystują wrodzone właściwości światła. Fotony, nie posiadając masy ani ładunku elektrycznego, mogą podróżować przez falowody bez generowania oporu czy ciepła, co eliminuje potrzebę masowego chłodzenia. Ponadto umożliwiają one bezprecedensowy paralelmizm dzięki multipleksacji z podziałem długości fali, gdzie wiele strumieni danych jest przetwarzanych jednocześnie w tym samym kanale fizycznym przy użyciu różnych kolorów światła.

W przełomowym momencie dla inżynierii półprzewodników, badacze z Uniwersytetu Jiao Tong w Szanghaju i Uniwersytetu Tsinghua zaprezentowali „LightGen”. Szczegóły, które wstrząsnęły środowiskiem naukowym, ujawniają w pełni fotoniczny procesor, będący pierwszym tego typu układem zdolnym do obsługi dużych modeli generatywnej AI z wydajnością nieosiągalną dla sprzętu krzemowego. Przełamując historyczne ograniczenia gęstości optycznej, zespół pod kierownictwem profesora Chen Yitonga zdołał zintegrować ponad dwa miliony fotonicznych „neuronów” w urządzeniu o powierzchni zaledwie 136,5 milimetra kwadratowego, wykorzystując zaawansowane techniki pakowania 3D. Wynosi to obliczenia optyczne z poziomu laboratoryjnej ciekawostki do rangi funkcjonalnego systemu zdolnego do realizacji złożonych zadań.

Prawdziwa rewolucja LightGen tkwi w jego zdolności do holistycznego przetwarzania obrazów, unikając cyfrowej fragmentacji. Tradycyjne procesory graficzne (GPU), takie jak te od Nvidii, muszą dzielić obraz na tysiące małych fragmentów, aby go przetworzyć, co niszczy istotne relacje statystyczne i pożera pamięć. LightGen wykorzystuje natomiast „Optyczną Przestrzeń Ukrytą”. Dzięki użyciu ultracienkich dyfrakcyjnych metapowierzchni, chip kompresuje i przetwarza pełną informację wizualną, modulując światło w sposób ciągły w domenie analogowej. Zachowuje to integralność danych i eliminuje wąskie gardła konwersji analogowo-cyfrowej, które spowalniają konwencjonalne widzenie komputerowe.

Testy laboratoryjne pozycjonują LightGen jako niszczycielską siłę wobec obecnej hegemonii krzemu. W złożonych zadaniach, takich jak generowanie obrazów semantycznych i renderowanie przestrzenne 3D, prototyp LightGen wykazał efektywność energetyczną i szybkość obliczeń ponad 100 razy wyższą niż GPU Nvidia A100. Choć Nvidia wprowadziła od tego czasu bardziej zaawansowane architektury, takie jak Blackwell B200, fundamentalna fizyka w dłuższej perspektywie sprzyja optyce: podczas gdy krzem walczy z ciepłem i opóźnieniami, fotonika operuje przy znikomym wydzielaniu ciepła i teoretycznie nieograniczonej przepustowości.

Tego postępu nie sposób zrozumieć bez kontekstu „wojny o czipy” i strategii suwerenności technologicznej Chin. W obliczu amerykańskich restrykcji eksportowych, blokujących dostęp do maszyn litografii w ekstremalnym ultrafiolecie (EUV) i najnowocześniejszych GPU, Pekin wymusił innowację równoległą. LightGen udowadnia, że możliwe jest ominięcie wąskich gardeł w litografii krzemowej: czipy fotoniczne nie wymagają tranzystorów o rozmiarach sub-nanometrowych, co pozwala na produkcję zaawansowanych akceleratorów przy użyciu starszego i bardziej dostępnego sprzętu. Wraz z chipem ACCEL od Tsinghua i postępami w optycznych obliczeniach kwantowych, Chiny budują ekosystem „obliczeń heterogenicznych”, zaprojektowany tak, aby przełamać zachodnią blokadę.

Pęd ku światłu to zjawisko globalne, wykraczające poza granice państw, z kluczowymi postępami w inżynierii materiałowej również w Europie. Naukowcom z Uniwersytetu w Edynburgu udało się ustabilizować stopy germanu i cyny (GeSn), które umożliwiają wydajną emisję światła i są kompatybilne z istniejącymi procesami produkcji krzemu. Krok ten rozwiązuje jedną z wielkich historycznych przeszkód: tworzenie laserów i komponentów optycznych w skali mikroskopowej bezpośrednio na chipie, co jest niezbędnym etapem do masowej komercjalizacji procesorów takich jak LightGen.

Przejście z laboratorium do masowej produkcji komercyjnej wiąże się jednak z monumentalnymi wyzwaniami. Skalowanie tych systemów oznacza konieczność radzenia sobie z wrażliwością na szum otoczenia oraz trudnościami w produkcji milionów komponentów optycznych z wymaganą precyzją. Infrastruktura odlewni dla fotoniki wciąż raczkuje w porównaniu z dojrzałością przemysłu krzemowego, a Nvidia utrzymuje potężną przewagę handlową dzięki swojemu ekosystemowi oprogramowania CUDA. Analitycy ostrzegają, że choć fizyka jest solidna, nazywanie LightGen natychmiastowym „zabójcą Nvidii” jest przedwczesne. Niemniej jednak, jeśli chińskie odlewnie zdołają udoskonalić te procesy produkcyjne poza kontrolą zachodniego eksportu, geopolityczna równowaga mocy obliczeniowej może zmienić się nieodwracalnie.

Przyszłość obliczeń, dyktowana przez fizyczne ograniczenia wszechświata, wydaje się być zapisana w świetle. Choć układy elektroniczne utrzymają swoją komercyjną dominację w krótkim okresie, brak energetycznej zrównoważoności AI i popyt na ogólną inteligencję multimodalną nieuchronnie popychają rozwój w stronę optyki. LightGen jest dowodem na to, że monopol krzemu nie jest wieczny, a kolejna wielka rewolucja sprzętowa już się rozpoczęła.

Dyskusja

Jest 0 komentarzy.

```
?>