Teatr

Władza, fizyka i cienie przeszłości: Wielki powrót „Kopenhagi” Michaela Frayna na scenę

Nowa, spektakularna produkcja w Hampstead Theatre z Alex Kingston i Richardem Schiffem w rolach głównych rzuca nowe światło na tajemnicze spotkanie Bohra i Heisenberga z 1941 roku.
Martha Lucas

Powrót arcydzieła Michaela Frayna, Kopenhaga, na londyńską scenę to bez wątpienia najważniejsze wydarzenie teatralne sezonu w Hampstead Theatre. W dobie, gdy obiektywna prawda staje się coraz częściej przedmiotem sporów, ta nowa inscenizacja przekształca zagadkowe spotkanie z czasów II wojny światowej w głęboką medytację nad etyką naukową i kruchością ludzkiej pamięci. W rolach głównych zobaczymy gwiazdy światowego formatu – Alex Kingston oraz Richard Schiff, którzy pod batutą reżysera Michaela Longhursta zmierzą się z moralnym ciężarem wyścigu atomowego. Spektakl oferuje widzom unikalne połączenie thrillera intelektualnego z dramatem psychologicznym, pokazując, jak decyzje podejmowane w cieniu wielkiej historii wciąż rezonują w dzisiejszym, niepewnym klimacie politycznym i społecznym.

Fabuła koncentruje się wokół wydarzenia, które od dekad intryguje historyków: w 1941 roku niemiecki fizyk Werner Heisenberg udał się do okupowanej Danii, by odwiedzić swojego dawnego mentora, Nielsa Bohra. To, co faktycznie padło podczas ich rozmowy, pozostaje jedną z największych tajemnic nauki. Frayn genialnie wykorzystuje „zasadę nieoznaczalności” z fizyki kwantowej jako metaforę ludzkich intencji. Na scenie bohaterowie grani przez Kingston i Schiffa, wraz z kluczową postacią Margrethe Bohr, odtwarzają to spotkanie z różnych perspektyw, próbując rozstrzygnąć, czy Heisenberg szukał pomocy przy budowie nazistowskiej bomby, czy wręcz przeciwnie – starał się ją powstrzymać.

Bieżący sezon w Hampstead Theatre to jednak nie tylko dramat historyczny, ale także propozycje badające granice samej narracji. Jednym z punktów programu jest brytyjska premiera Stage Kiss autorstwa Sarah Ruhl. Choć ton tej sztuki różni się od ciężaru gatunkowego dzieła Frayna, ona również porusza się na styku rzeczywistości i fikcji. Opowiada historię dwójki aktorów, niegdyś pary w życiu prywatnym, którzy mają zagrać kochanków w melodramacie z lat 30. W trakcie prób granice między scenariuszem a ich uśpionymi urazami zaczynają się zacierać, co stanowi fascynujące studium tego, jak sztuka potrafi dekonstruować role, które odgrywamy na co dzień poza sceną.

Poza głównym nurtem produkcyjnym, teatr kładzie duży nacisk na współpracę z lokalną społecznością. Nową rezydentką została dramatopisarka Juliet Gilkes Romero, której zadaniem jest stworzenie wielkoformatowego dzieła we współpracy z mieszkańcami gminy Camden. Inicjatywa ta ma na celu zasypanie przepaści między elitarną twórczością artystyczną a realnymi doświadczeniami lokalnej ludności. W repertuarze znajdą się także nadchodzące premiery Alexiego Kaye’a Campbella i Richarda Nelsona oraz nagradzany musical Kimberly Akimbo.

To jednak intelektualna głębia Kopenhagi nadaje ton nadchodzącym miesiącom. Zapraszając widzów do ponownego przyjrzenia się etycznym dylematom ery atomowej, teatr zmusza do refleksji nad tym, jak dawne wybory – dokonywane często w mroku i niepewności – kształtują naszą współczesność. W czasach, gdy fakty są podważane, analiza nieodgadnionej natury ludzkiego serca pióra Frayna wydaje się bardziej aktualna niż kiedykolwiek.

Dyskusja

Jest 0 komentarzy.

```