Od blisko dwóch dekad komediowy duet Humphrey Ker i David Reed krąży wokół Baker Street. Parodiowali Holmesa i Watsona w audycjach radiowych swojej grupy The Penny Dreadfuls na długo przed tym, zanim zbudowali wokół nich cały świąteczny kryminał, a gdy Sherlock Holmes and the Twelve Days of Christmas miał prapremierę w Birmingham Rep zeszłej zimy, zostawili sobie dwie najlepsze role: Ker w czapce myśliwskiej, Reed jako Watson. Londyński sezon w Alexandra Palace Theatre to moment, w którym sztuka musi udowodnić, że poradzi sobie bez autorów na scenie.

To zadanie przypada teraz aktorowi Bo Porajowi, znanemu brytyjskiej publiczności z sitcomu Miranda, jako Holmesowi, oraz nominowanemu do nagrody Oliviera Marcowi Antolinowi (The Producers) jako Watsonowi. Wokół nich producenci zebrali zespół aktorów charakterystycznych: Vivien Parry jako pani Hudson, John Ramm jako Lestrade, Charlie Russell z Mischief Theatre jako Athena Faversham, rywalizująca z Holmesem detektywka, oraz Mia Jerome jako królowa Wiktoria. Obsadę uzupełniają Jonnie Broadbent, Annabel Brook, Wayne Cater, Olivia-Faith Kamau, Mia Overfield, Emily Pithon i John-Luke Roberts, a Edward Bourne i Margot Jardine są dublerami.

Sherlock Holmes in deerstalker with pipe beside Mrs Hudson and two companions in the Baker Street set of the Birmingham Rep production — Fot. Pete Le May (spektakl Birmingham Rep, poprzednia obsada)

Punkt wyjścia to sezonowy pastisz. W wiktoriańskim West Endzie, gdzie aktorzy padają martwi w połowie sceny, Holmes dostrzega wzór w starej kolędzie wyliczance o dwunastu dniach świąt i musi wyprzedzić mordercę w dzielnicy teatrów, ratując francuskie kury, odzyskując złote pierścienie i uwalniając Matkę Gęś, podczas gdy Watson i Faversham próbują utrzymać go przy życiu do świątecznego puddingu. Lista postaci ustawia ton: dwie role noszą imiona Fafner i Wotan, po Wagnerze.

W zapowiedzi Antolin opisuje spektakl jako „Sherlocka i Watsona, których znacie, ale owiniętych w lametę, nafaszerowanych żartami i przewiązanych fenomenalnymi piosenkami”. Poraj nazywa go „jednym z najzabawniejszych scenariuszy, jakie czytałem od dawna”. Autorzy obiecują ludziom dobrej woli pokój, a do tego „serię makabrycznych i wymyślnych zabójstw”, i cieszą się, że przenoszą oryginalną przygodę Holmesa do „prawdziwego wiktoriańskiego teatru, w którym nagrywają Joolsa Hollanda”.

Po cichu zmieniła się muzyka. W Birmingham piosenki przypisywano Timowi Rice’owi i Andrew Lloydowi Webberowi – duetowi, o którym było głośno, bo od czasów Evity prawie nie pisali razem. Londyński afisz wymienia Rice’a obok Howarda Goodalla, kompozytora znanego z Blackadder i The Vicar of Dibley; zapowiedź nie wspomina o Lloydzie Webberze ani nie wyjaśnia zmiany. Ponownie reżyseruje Phillip Breen, scenografię przygotował Mark Bailey, choreografię Georgina Lamb, a iluzje Chris Fisher i Will Houstoun. Producenci to zespół stojący za A Christmas Carol Marka Gatissa, świątecznym stałym punktem tej samej sceny.

A comic street scene with a Murder Bad placard outside 221b in the Birmingham Rep production — Fot. Pete Le May (spektakl Birmingham Rep, poprzednia obsada)

Sezon potrwa w Alexandra Palace Theatre w północnym Londynie od 24 listopada 2026 do 17 stycznia 2027 roku, a pokaz prasowy odbędzie się 1 grudnia. Bilety kosztują od 20 funtów; 12 stycznia zaplanowano spektakl z audiodeskrypcją, a 3 stycznia popołudniowy pokaz z napisami. Przedstawienie jest rekomendowane od 10 lat.

Ker i Reed nie porzucają detektywistycznego fachu: Ker rozwija Ludwig jako pilot dla amerykańskiej telewizji, a Reed pracuje nad Przygodami Tintina dla BBC. Ciekawsza zagadka tych świąt brzmi jednak: czy ich Holmes, napisany pod własne wyczucie rytmu, obroni się w cudzych rękach.

Tagi: Alexandra Palace Theatre, Bo Poraj, David Reed, Howard Goodall, Humphrey Ker, Marc Antolin