Name: Per te
Director: Alessandro Aronadio
Genre: Drama
Released: 2026-07-03T00:00:00+00:00
Duration: 100 min
Cast: Edoardo Leo, Teresa Saponangelo, Javier Francesco Leoni, Giorgio Montanini, Eleonora Giovanardi

Mężczyzna nieco po czterdziestce stoi na szarej plaży i odbija piłkę synowi. Światło jest płaskie, morze obojętne, a nic w kadrze nie zapowiada kryzysu. Ta powściągliwość jest metodą. Per te, nowy włoski dramat Alessandra Aronadia, buduje swój wywód na powierzchniach takich jak ta — zwykłych, bez pośpiechu, niemal banalnych — i ufa, że widz poczuje, jak podłoga się przechyla, zanim ktokolwiek nazwie to, co jest nie tak.

Nie tak jest wczesna choroba Alzheimera. Paolo jest na tę diagnozę zbyt młody, i ten rozdźwięk to okrucieństwo, które film trzyma w kadrze: umysł, który po cichu się rozkłada, podczas gdy ciało wciąż ma siłę biegać po piasku. Jego syn Mattia, jedenastoletni, staje się tym, który porządkuje dni — leki, rutyny, imiona, które się wymykają. Aronadio filmuje odwrócenie ról, nie podkreślając go, pozwalając kamerze spocząć na drobnych, mechanicznych gestach troski, aż nagromadzą ciężar, którego dialog nigdy nie musi wypowiadać.

Edoardo Leo, aktor, którego włoska publiczność zna przede wszystkim w lżejszym, komediowym rejestrze, gra Paola jako człowieka, który stara się sprawiać wrażenie, że wszystko jest w porządku, i przegrywa stopniowo. Gra żyje w tym, co powstrzymuje: chwila za długo, zanim pojawi się znajome słowo, uśmiech położony na pustce. Naprzeciw niego Javier Francesco Leoni, w swoim pierwszym filmie, dźwiga drugą połowę opowieści; opanowanie chłopca to prawdziwy efekt specjalny produkcji. Teresa Saponangelo, jako żona Michela, bierze na siebie żałobę, na którą dziecko jest zbyt zajęte, by ją poczuć.

Aronadio sprowadza swoją metodę do tego, co istotne. Paleta jest stłumiona, zdominowana przez chłodne błękity wybrzeża i ciepły nieład rodzinnego mieszkania. Muzyka pojawia się oszczędnie, niemal nieśmiało, tak że cisza staje się postacią: pauza tam, gdzie powinno paść imię, pokój, który zamilkł, bo nikt nie wie, co powiedzieć. Gdy film sięga po obraz — plaża, kuchnia o zmierzchu, dłoń, która zapomina, co trzymała — pozwala obrazowi nieść sens, zamiast podkreślać go muzyką.

Reżyser spędził karierę w rejestrze między komedią a niepokojem, robiąc filmy, które mierzą, ile ciężaru może udźwignąć zwyczajna rodzina. Tu komedia niemal całkowicie się wycofuje, ale instynkt konstrukcyjny pozostaje: buduje dramat z nagromadzenia drobnych domowych zdarzeń, a nie z jednego pęknięcia. Ufa twarzom i pokojom bardziej niż zdarzeniu, a cierpliwość montażu to najwyraźniejszy znak tego zaufania.

Ta historia nie jest zmyślona. Czerpie z życia Mattii Piccolego, chłopca mianowanego Chorążym Republiki przez włoską głowę państwa za oddanie, z jakim opiekował się chorym ojcem. Scenariusz, napisany przez Aronadia z Ivanem Fachinem i Renatem Sanniem, bierze za źródło książkę Un tempo piccolo Serenelli Antoniazzi. To pochodzenie daje filmowi balast, a zarazem jego główne ryzyko.

Ryzykiem jest sentymentalizm. Dziecko opiekujące się gasnącym rodzicem to przesłanka, która z góry ładuje łzy widowni, a rama prawdziwej historii to poduszka, na której słabszy film by się oparł, zamiast zasłużyć na wzruszenie. Pytanie, na które Per te musi odpowiedzieć, brzmi, czy znajduje coś pod oczywistą emocją. Nie rozwiązuje choroby: nie ma łuku medycznego ani ratunku, jest tylko powolne zarządzanie stratą. I pozostaje niemal zawsze we wnętrzu rodziny, zostawiając poza kadrem społeczne rusztowanie wokół dziecka-opiekuna. To, co oferuje, to uwaga, nie teza.

Wśród głównych wykonawców są Edoardo Leo, Teresa Saponangelo, Javier Francesco Leoni i Giorgio Montanini w roli Nicoli, obok Eleonory Giovanardi. Per te trwa 100 minut. Producentami są PiperFilm, Lungta Film i Alea Film we współpracy z Netfliksem, co kieruje film ku życiu w streamingu daleko poza kinami.

Per te pokazano w sekcji Alice nella Città na Święcie Kina w Rzymie, a do włoskich kin trafił 17 października 2025 roku. W Hiszpanii wejdzie na ekrany jako Cosas que no olvidaré 3 lipca 2026 roku. Polska premiera kinowa nie została dotąd potwierdzona, choć produkcja z Netfliksem zapowiada życie w streamingu.