Bill Skarsgård: od Pennywise’a do Nosferatu i powrót do własnej twarzy

Bill Skarsgård

Photo: Gage Skidmore from Peoria, AZ, United States of America / CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons

Urodzony	9 sierpnia 1990 Vällingby, Stockholm, Sweden
Zawód	Aktor
Znany z	Deadpool 2, To, John Wick 4
Nagrody	Shooting Stars Award, Berlin International Film Festival (2012) · Fright Meter Award Best Supporting Actor · Fright Meter Award Best Ensemble Cast · Satellite Award Best Cast

Wybory projektów mówią o Billu Skarsgårdzie więcej niż wywiady. Po Nosferatu — filmie Roberta Eggersa, który wymagał miesięcy pod kompletną protezą i treningu z śpiewakiem operowym — aktor od razu przeszedł do Dead Man’s Wire Gusa Van Santa, gdzie gra zwykłego człowieka rozpadającego się na naszych oczach. Żadnych kreaturalnych transformacji: tylko twarz.

Skarsgård urodził się w Vällingby, przedmieściach Sztokholmu, jako syn aktora Stellana Skarsgårda. Bracia Alexander, Gustaf i Valter również są aktorami. Zadebiutował przed kamerą w wieku dziewięciu lat u boku Alexandra. Jego wczesne szwedzkie filmy, w tym Simple Simon za którego otrzymał nominację do Guldbagge, ujawniają aktora zainteresowanego psychologiczną głębią.

Drogę na rynek amerykański otworzyła Hemlock Grove, serial horrorowy Netfliksa, w którym grał Romana Godfreya w latach 2013-2015. Roman był monstrualny tak, jak przywilej wyraża się bez konsekwencji. Serial ustalił zasadę, która miała rządzić wszystkim: dyskomfort, nie sympatia, jako centralny organizator kreacji.

Następnie przyszło It Andy’ego Muschiettiego, a budowa fizyczna Pennywise’a wymagała miesięcy pracy. Film z 2017 roku stał się jednym z największych przebojów kasowych w historii horroru. Kontynuacja pojawiła się w 2019 roku. A Skarsgård był aktorem, którego wszyscy rozpoznawali, ale którego twarzy nikt nie umiał sobie wyobrazić.

Kolejne lata opisywały celową kampanię dywersyfikacji. W John Wick: Rozdział 4 zagrał Markiza de Gramont. W Clark, serialu Netfliksa, wcielił się w prawdziwego szwedzkiego przestępcę Clarka Olofssona, którego porwanie zakładników w 1973 roku dało światu termin «syndrom sztokholmski».

The Crow, remake z 2024 roku w reżyserii Ruperta Sandersa, była wyraźnym potknięciem. Film trafił do kin po latach problemów produkcyjnych, w stanie narracyjnego zamętu, i zebrał druzgocące recenzje. Kreacja Skarsgårda oceniana była jako solidna robota w niespójnym materiale.

Nosferatu przekalibrował trajektorię. Robert Eggers obsadził go jako Hrabiego Orłoka. Skarsgård pracował ze śpiewakiem operowym, by od nowa zbudować głos z rejestru przedludzkich ciemności, znacznie schudł i spędził miesiące pod protezami tak kompletnymi, że widzowie, którzy widzieli It, nie mogli odnaleźć aktora pod nimi. Film zarobił 179 milionów dolarów i przyniósł mu Satellite Award.

Dead Man’s Wire, oparty na prawdziwej sprawie Tony’ego Kiritsis z Indianapolis 1977, to bezpośredni sprawdzian. Żadnej kreaturalnej architektury, żadnej mitologii franczyzy: tylko człowiek tracący racjonalne oparcie w czasie rzeczywistym. Hollywood Reporter nazwał kreację «błyskotliwą». Trzy dni po zakończeniu zdjęć zaczął kręcić Śmierć Robin Hooda z Hughem Jackmanem.